10 mało znanych faktów z życia Bolesława Prusa - #4 NIEZNANE FAKTY

Do kolejnego mojego spotkania z Bolesławem Prusem, skłoniła mnie książka, którą ostatnio miałem okazję recenzować. „Alkaloid” Aleksandra Głowackiego, opowiada alternatywną wizję historii Wokulskiego, kupca znanego z „Lalki”. Po za tym Bolesław Prus jest obok Sienkiewicza kolejnym moim ulubionym pisarzem z czasów kiedy jeszcze chodziłem do szkoły. Jednak uświadomiłem sobie, że tak naprawdę nic nie wiem na temat autora „Lalki”. Dlatego też zapraszam Was do lektury „10 zapomnianych faktów z życia Bolesława Prusa.”

-1-

„Bolesław Prus” to tak naprawdę pseudonim. Prawdziwe imię i nazwisko pisarza to: Aleksander Głowacki. Pisarz zmienia swoje dane dlatego, że pisanie wydaje mu się zajęciem mało poważnym. Nie chce być źle odbieranym w środowisku, w którym się znajdował. Studiował bowiem nauki ścisłe w Szkole Głównej w Warszawie.

-2-

Prus brał udział w Powstaniu Styczniowym. Miał wtedy 16 lat. Udział w potyczkach był dla młodego Aleksandra przeżyciem traumatycznym. Jego starszy brat Leon do końca życia zmagał się z chorobą psychiczną powstałą na skutek przeżyć z pola bitwy.

-3-

Pisarz cierpiał na klaustrofobię i agorafobię (lęk przed otwartymi przestrzeniami). Przypadłość ta mogła powstać na skutek wspomnianych wcześniej przeżyć.

10 mało znanych faktów z życia Henryka Sienkiewicza - #3 NIEZNANE FAKTY

Henryk Sienkiewicz to mój ulubiony pisarz z czasów szkolnych. Kiedy inni woleli iść na skróty i czytać streszczenia ja przemierzałem stepy wraz ze Skrzetuskim, szukałem chininy dla Nel oraz ukrywałem się wraz z pierwszymi Chrześcijanami przed Rzymianami. Nie zwracałem wtedy uwagi na liczne „przekłamania” i koloryzowanie przeszłości Polaków. Jeśli mam być z Wami szczery, dzisiaj również mało mnie to obchodzi, a książki Sienkiewicza dalej należą do moich ulubionych. Rok 2016 został uznany rokiem tego pisarza. Kiedy w wolnej chwili przeglądałem biografię Henryka, zaskoczyło mnie to, jak mało o nim wiem. Dlatego dzisiaj zapraszam Was na 10 faktów, z życia Sienkiewicza, o których do tej pory nie miałem pojęcia.

-1-

Na początku swojej kariery literackiej Sienkiewicz pisał pod pseudonimem „Litwos” dla gazety Polskiej i „Niwy”.

-2-

Pierwszą miłością Sienkiewicza była Maria Jadwiga Keller. Podarowała ona Henrykowi, w dowód swojej miłości pierścionek ze szmaragdem. W 1874 roku, spędzali oni wolny czas na strzelaniu do karty przybitej do drzewa. Sienkiewicz pierścionek ściągnął i odłożył na rozłożoną chustkę. Klejnot przepadł. Pomimo poszukiwań na szeroką skalę (skoszono nawet trawę i przegrabiono dokładnie trawnik) nie odnalazł się. Przesądni teściowie, widząc w utracie pierścionka wizję nieszczęścia cofnęli pozwolenie na ślub.

-3-

Sienkiewicz prawdopodobnie był hipochondrykiem. Często skarżył się między innymi na bóle zębów, katar.

-4-

„Potop” powstawał w odcinkach wysyłanych przez pisarza do gazety. Chociaż wydaje się to nieprawdopodobne to Sienkiewicz nie zostawiał dla siebie kopii! Był w stanie wszystko zapamiętać.

-5-

„Quo vadis” pomimo krytyki odniosło olbrzymi sukces. Powieść ukazała się w gigantycznych nakładach, została przetłumaczona na 40 języków. Jednak, jako poddany Carskiej Rosji, Sienkiewicz (pomimo takiego sukcesu) nie zarobił na zagranicznych wydaniach swojej książki. Rosja nie podpisała bowiem międzynarodowej konwencji dotyczącej praw autorskich.

8 cytatów, które warto poznać - #1 CYTATY

    Na pomysł napisania tego tekstu skłoniła mnie chwila refleksji, która dopadła mnie podczas porządkowania swojej biblioteczki. Niektóre książki musiałem schować do pudełek, dla innych też musiałem zrobić nowe miejsce na półkach. Pomyślicie pewnie, że jestem sentymentalnym typem (i jest w tym dużo prawdy) ponieważ pomyślałem, że większość z książek, które właśnie oglądałem, zostawiły we mnie swój ślad. Niektóre cytaty z tych moich „papierowych przyjaciół” na zawsze utkwiły gdzieś tam głęboko i za każdym razem, gdy je gdzieś usłyszę to wywołują wspaniałe wspomnienia. Dlatego dzisiaj zapraszam Was do zapoznania się z ośmioma cytatami (nie z pięcioma ani dziesięcioma, muszę się w końcu czymś wyróżnić na tle innych blogowych rankingów czy też Top'ów :D) , które na zawsze utkwiły mi w pamięci.

MIEJSCE 8

Diuna” Franka Herberta (Recenzja) litania przeciwko strachowi kobiecego zakony Bene Gesserit:

„

„Nie wolno się bać, strach zabija duszę. Strach to mała śmierć, a wielkie unicestwienie. Stawię mu czoła. Niech przejdzie po mnie i przeze mnie. A kiedy przejdzie, odwrócę oko swej jaźni na jego drogę. Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic. Jestem tylko ja.”

MIEJSCE 7

„Ostatnie życzenie” Andrzeja Sapkowskiego. Już na samym początku spotykamy te kilka słów, które według mnie zapowiadają niesamowitą przygodę:

Później mówiono, że człowiek ten nadszedł od północy od bramy Powroźniczej. Szedł pieszo, a objuczonego konia prowadził za uzdę. Było późne popołudnie i kramy powroźników i rymarzy były już zamknięte, a uliczka pusta. Było ciepło, a człowiek ten miał na sobie czarny płaszcz narzucony na ramiona. Zwracał uwagę.

MIEJSCE 6

„Gwiezdne Wojny” Lucasa. Wiem, że może nie jest to cytat czysto książkowy, ale właśnie gdyby nie ten cytat to pewnie nigdy nie sięgnąłbym po powieści z tego uniwersum. Mało, który film budzi we mnie tyle emocji, słysząc kultowy motyw muzyczny pojawiający się w najnowszym zwiastunie „Przebudzenia Mocy” poczułem ciarki na całym świecie. Aż nie mogę się doczekać aż na ekranie w kinie zobaczę napis:

„A long time ago in a galaxy far, far away...”

MIEJSCE 5

„Mistrz i Małgorzata” Bułhakowa. Moja ulubiona lektura szkolna. Wziąłem ją do ręki z konieczności a ona w zamian okazała się genialną książką. To tylko jeden z wielu cytatów ale chyba mój ulubiony:

• To wódka? – słabym głosem zapytała Małgorzata.(...)
• Na litość boską, królowo – zachrypiał – czy ośmieliłbym się nalać damie wódki? To czysty spirytus.

MIEJSCE 4

A teraz Moi Drodzy moja ulubiona lektura z podstawówki: „Kubuś Puchatek” Alana Milne i parę zdań, które rozmiękczą nawet najtwardsze serce :D:

-Puchatku?
-Tak? Prosiaczku?
-Nic- powiedział Prosiaczek biorąc Puchatka za łapkę - Chciałem się tylko upewnić, że jesteś.