Minął już prawie rok od mojego ostatniego postu dotyczących cytatów, które uważam za warte poznania i być może zapamiętania. Często bywa tak, że słysząc jakiś wcześniej przeczytany fragment powieści staje nam przed oczami cała paleta doznań i wspomnień związana z lekturą danej książki. Dlatego zapraszam Was do zapoznania się z kolejną porcją cytatów, które uważam za ważne.
-1-

"W tym morzu zła,
głupstw, niepewności i zwątpień, jakim jest istnienie, jedna
rzecz jest warta życia, niewątpliwa, mocna jak śmierć - to
miłość. Nic nie ma poza nią..."
-2-
"Legion" Elżbieta Cherezińska (recenzja). To z pewnością książka, którą każdy Polak powinien poznać. Zwłaszcza w okresie kiedy tyle mówi się w przestrzeni publicznej o Żołnierzach Wyklętych. A poniżej mała próbka tego z czym musieli borykać się ludzie walczący o Polskę.
„ - Nogi są
najważniejsze. Partyzant walczy nogami. Głowę to musi mieć
dowódca, tak nam tłumaczył bosman Grzmot, a żołnierzowi
wystarczą nogi. I nigdy nie rwij się do oficerek.
-Dlaczego? - Szczupłe
palce Bożeny gładziły sztywną skórę butów.
-Bo podrapać się
ciężko. A w saperki łatwo wsuniesz wycior od karabinu i już.
Popatrzyła na niego nie
rozumiejąc
-Nie masz jeszcze
wszy? - domyślił się. - Będziesz miała. Dobrze, jak ci się uda
świerzbu nie złapać."
-3-
"Conan i Skrwawiona Korona" Robert E. Howard (recenzja). Nie będę ukrywał, że twórczość Howarda intryguje mnie od dawna a wydanie wszystkich jego tekstów dotyczących Conana przez Rebis uważam za godny hołd dla tego pisarza. A poniżej zdanie, które z pewnością na zawsze zmieniło dzieje literatury.
"Zatem, na Croma,
przybyłem!"
-4-
"Hubal" Jacek Komuda (recenzja). O Henryku Dobrzańskim usłyszałem po raz pierwszy dzięki mojemu dziadkowi. Pamiętam jakby to było dzisiaj kiedy do późnej nocy oglądał film „Hubal”. Hubal to człowiek niezłomny oraz bohater, o którym wciąż słyszało za mało Polaków.
„Nasz naród od wieków
płacił najwyższą cenę za prawo do mówienia i modlenia się po
polsku. Gdzie są Irlandczycy? Zginęła Burgundia, Normandia. Jest
wiele narodów nic nieznaczących, bo poddali się jak niewolnicy i
przyjęli język prześladowców. Na tym poświęceniu i daninie krwi
zasadza się wielkość Polaków. Jak mówił Staszic, mój ojciec
duchowy: paść może i naród wielki, zniszczeć tylko nikczemny! A
póki żyje chociaż jeden Polak, póty jesteśmy cierniem w oku
wrogów, kamieniem w trybach ich maszyny.”