"Waylander" David Gemmell- RECENZJA

Żyjemy w dość zwariowanych czasach. Czasach gdzie granice pomiędzy mężczyzną a kobietą ulegają zatarciu a największy europejski konkurs piosenki wygrywa kobieta z brodą. Można by zadać sobie pytanie gdzie podziały się tradycyjne wartości? Gdzie podział się model mężczyzny, który jest nie tyle modnie ubrany co po prostu męski? Czy herosi znani chociażby z mitologii greckiej czy skandynawskiej już przeminęli i nigdy nie powrócą?

            Na te pytania nie potrafię odpowiedzieć. Za to kiedy sięgniecie po „Waylander’a” Davida Gemmela na pewno spotkacie nie jednego z takich wydawałoby się zapomnianych bohaterów.

            „Waylander” to trzeci tom Sagi Drenajów jeżeli będziemy patrzeć według kolejności ukazywania się ksiązek na rynku wydawniczym. Według chronologii wewnętrznej cyklu jest to tom otwierający tą epicką opowieść.

            Książka przenosi nas setki lat przed wydarzeniami opisanymi w „Legendzie”. Postacie tam uznawane za legendarne wręcz boskie tutaj nabierają kształtów i pokazani są jako zwykli ludzie ze swoimi problemami czy wątpliwościami.

            Tytułowy bohater powieści to były żołnierz. Po zakończeniu służby założył rodzinę i wraz z piękną żoną oraz z dwójką dzieci osiadł w małym domku z dala od murów miejskich. Podczas jego nieobecności jego dom zostaje napadnięty przez zgraje rabusiów. Dzieci wraz z matką zostają zamordowane. Nasz bohater  w tym momencie staje się płatnym zabójcą i poprzysięga zemstę mordercom swojej rodziny.

          

"Paradoksy Młodszego Patriarchy" Eleonora Ratkiewicz- RECENZJA

            Z fantastyką rosyjską miałem już możliwość zapoznania się podczas mojej „przygody” z literaturą. „Wilczarz” Marii Siemionowej pozostawił po sobie mieszane uczucia a „Metro” Glukhovskiego zakończyłem po niespełna 100 stronach nie mogąc już przebrnąć przez kolejne nużące mnie rozdziały. Dlatego dużo czasu musiało upłynąć nim ponownie sięgnąłem po książkę od naszego wschodniego sąsiada.

             

          „Paradoksy Młodszego Patriarchy” Eleonory Ratkiewicz pomimo tego, że spodziewałem się po tej książce czegoś zupełnie innego, pozytywnie mnie zaskoczyły.

            Książka podzielona jest na cztery części- opowiadania. Każde z opowiadań nawiązuje do poprzedniego i dzięki temu razem tworzą fabularną całość.

          

       W pierwszym opowiadaniu poznajemy głównego bohatera. Młody uczeń, faworyt mistrza po niefortunnym incydencie zostaje niespodziewanie przełożonym Królewskiej Szkoły Walki. Jako były czeladnik, musi zmierzyć się sam ze sobą i swoimi wątpliwościami.

            Dzięki narracji pierwszoosobowej możemy śledzić „wnętrze” bohatera. Jego decyzje, zmartwienia oraz kształtowanie się charakteru i poglądów. Pomimo tego, że w pierwszym opowiadaniu w zasadzie mało co się dzieje, czyta się je szybko i przyjemnie.

            Druga część to już więcej akcji. Patriarcha zostaje wplątany w karczemną awanturę, w wyniku której ginie członek jednego z najbardziej znacznych i walecznych rodów. W ślad za naszym bohaterem podąża brat zamordowanego, który poprzysiągł pomścić śmierć brata.

            Autorka w tej części stopniowo odsłania barwny świat a Kintar jest świetnym przewodnikiem. Razem z nim poznajemy nie tylko geografię terenu ale i również skomplikowane zwyczaje i zależności pomiędzy rodami. Magia jest tutaj na wyciągnięcie ręki a dzięki licznym amuletom, żadna przeszkoda nie jest nieprzebyta.

            Trzecie opowiadanie rozgrywa się dwa lata później. Przyjaciel i dawna ofiara napadu agresji Kintara- Thia dostaje wiadomość o tym, że jego ojciec jest umierający. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie poprzedni list od taty, w którym nie było ani słowa o chorobie. Thia czuje podskórnie, że ktoś mieszał palce w tajemniczym pogorszeniu się zdrowia głowy jego rodu i razem z mistrzem udaje się do rodzinnej siedziby.

            Czwarte opowiadanie to zarazem zamknięcie całej fabuły. Kintar musi zmierzyć się z tajemniczym demonem nawiedzającym go we snach.